Ana içeriğe geç
Bağımsız gündem yayınıArşiv ve güncel yazılar

Başcıyı Mı Dövmek, Üzüm Mü Yemek...

BAŞCIYI MI DÖVMEK, ÜZÜM MÜ YEMEK...

3 Ekim’de Türkiye ile Avrupa Birliği arasında tam üyelik müzakereleri bağlayacak mı, yoksa engellenecek mi?

31 Ağustos Çarşamba Brüksel’de 25 üye ülkenin daimi delegeleri yaz tatili sonrası ilk defa bir araya geliyorlar. Türkiye dosyası açılacak ve resmi görüşler ortaya dökülecek.

Engelleme hazırlığında olanlar var.

Hiç değilse, dışa verdikleri izlenim böyle.

Ön planda Fransa görünüyor. Onun ardından, renkleri tam olarak anlaşılmasa dahi, Kıbrıs’lı Rumlar ile Yunanistan geliyor. Aslında son derece güç bir durumla karşı karşıyalar.

Bizde bir söz vardır: Üzüm mü yemek, yoksa başcıyı mı dövmek istersin, deriz.

Bu sözü, Türkiye-Kıbrıs-Yunanistan üçlüsüne uygulayınca, şöyle bir tanımlama ile karşı karşıya kalıyoruz.

Başcı : Türkiye Üzüm: Türkiye’den koparılmak istenen küçüklü büyüklü ödünler.

Baş : Avrupa Birliği tarlaları Kıbrıslılar ile Yunanistan’ın temel çıkarları ve politikaları, Türkiye (yani, başcı) ile 3 Ekim günü katılma müzakerelerinin başlamasından yana.

Nedeni de açık...

Başcı (yani, Türkiye) müzakere sürecine girerse, 10-15 yıl boyunca Rumlar, istedikleri anda kavga çıkarma, engelleme veya erteleme yapma olanağına kavuşacaklar. Örneğin, isterlerse müzakereleri başlatmayacak veya kapatmayacak. Pazarlıklar sürecinin her aşamasını zorlaştırabilecek. Buna karşılıkta ufak tefek isteklerle ortaya çıkacaklar. Kabul ettirebildiklerini cebine koyacak ve yenilerini çıkaracak veya baktı ki kabul ettiremiyor, geri çekip yenisini ortaya atacak.

Bu operasyona sokak dilinde “üzüm yemek” denir. Başcı bu üzümü yedirtmeyebilir tabii, ancak ne olursa olsun, böyle bir olasılık doğar.

BAŞCIYI DÖVMEK NE GETİRİR?

Diğer bi seçenek ise, başcıyı dövmektir.

Yani, Türkiye’nin 3 Ekim günü müzakere masasına oturmasını engellemek. Bu Yunan desteğiyle bizzat Kıbrıs tarafından yapılabildiği gibi, yan mahallelerden bir başka kabadayının (Fransa gibi) arkasına saklanarakta gerçekleştirilebilir.

Başcı dövülmüş olur da, üzüm yenemez.

Kıbrıs Rumları ile Yunanistan bunu bildikleri için, yan mahalle kabadayısının durmadan naralar atıp başcıyı tehdit ederken fazla ileri gitmesinden artık rahatsız oluyorlar. Zira bu kabadayıların hiç sağı solu yoktur. Bazen kendi mahallesine gösteriş yapayım derken, işi öylesine abartırlar ki, tam üzüm yemeğe oturulurken, bir de bakmışsınız kavga çıkmış. Her yer darmadaşın olmuş ve Dimyat’a pirince giderken, evdeki bulgurdan oluvermişsiniz.

İşte sıkıntıların temelinde bunlar yatıyor.

Kıbrıs’lı Rumlar ile Yunanlıların beklentileri, Fransa’nın 3 Ekim müzakerelerini Kıbrıs’ın Türkiye tarafından resmen tanınması koşuluna başlamak olmasa dahi, Türkiye’ye bu yönde yeni bir adım attırabilmeyi sağlamak. Örneğin, hiç değilse, müzakerelerin başlamasıyla birlikte Türkiye’nin hava ve deniz limanlarını Kıbrıs bandıralı taşıtlara açmasını istemek.

Böylesine ince hesaplar yapılıyor.

Ancak, yaz tatili nedeniyle olsa gerek, henüz Atina ile Paris arasında tam bir uyum sağlanabilmiş değil. Kimse kimsenin ne yapacağını bilemiyor.

31 Ağustos Çarşamba günü, 25 üye ülke temsilcisi bir araya gelecekler ve ilk defa, toplu şekilde fikir alış verişinde bulunacaklar. Kim ne istiyor, kim ne diyor ortaya çıkacak.

AB ülkelerinin iç pazarlıkları Cuma gününden itibaren bağlayacak.

Kıbrıs’lı Rumlarla Yunanlılar da kendi durumlarını anlayabilecekler.

Eğer başcı’yı dövmek değil de, üzüm yeme umudunu sürdürmek istiyorlarsa, Fransa’yı frenlemeleri gerekecek.

Aksi durumda ortalık öylesine karışacak tüyler öylesine uçuşacak ki, sonunda sadece? Türkiye değil, Türkiye ile birlikte Atina ile Lefkoğe’de kaybedenler listesine girecekler.



Bu yazılara cnnturk.com'dan da erişebilirsiniz.

Aynı dosyadan