Sarkozy, Ankara’yı Demir Perde İle Ayıramaz...
SARKOZY, ANKARA’YI DEMİR PERDE İLE AYIRAMAZ...
Konferans sırasında, tahmin edebileceğiniz gibi, en çok ele alınan, toplantılar ve kulislerde konuşulan konu, Türkiye’nin Avrupa Birliği ile ilişkileriydi.
Özellikle Fransa’nın tutumu, Sarkozy’nin Türkiye ile Avrupa arasına bir demir perde kurmak istermiş gibi bir tutum takınması, çok eleştirildi.
Halen Ankara’da sözü geçen ve dinlenen isimlerden 21’inci asırda Avrupa’nın gidişini etkileyecek en önemli gelişme, Türkiye’nin katılımı olacaktır. Bakalım AB yenilecek mi, yoksa Türkiye’ye kapılarını açabilecek mi şeklinde yorumlar duydum.
Sarkozy’nin yaklaşımı çok konuşuldu. Bu tartışmalarda, katılımcıları rahatlatan tek unsur, Olli Rehnin sözleriydi. Rehn önceki akşam bazı Türk köşe yazarlarıyla yediği özel yemekte AB Komisyonu’nun Türkiye ile müzakerelerin devamına verdiği önemi öylesine vurguladı ki, benim dahi içimi rahatlattı.
Önemli bir katılımcının Bu konuda paniklemeyin. 27 üye ülkenin 22’si sizi destekliyor. Yeter ki reformlarınızı sürdürün ve kulaklarınızı kapatın? sözlerine, Bunu söylemesi kolay, siyasiler için bunca olumsuz lafa rağmen reformları sürdürmek ise çok zordur? yanıtını vermekten kendimi alamadım.
Benim en çok dikkatimi çeken uyarı, halen aktif hayatta ve en üst düzeyde görev yapan bir politikacıdan geldi. Örnek olarak, Avusturya’nın katılım öncesindeki referandumunu gösterdi.
...Tam üyelik öncesinde ilk referandumda ancak 3/1 EVET oyu çıkmıştı. Aradan 3 yıl geçti ve yapılan yeni referandumdan 3/2 EVET çıktı... dedikten sonra, herkese bir tavsiyede bulundu: ?...Bugünden Türkiye’nin tam üyeliğe kabul edilip edilmemesini tartışmayı bırakalım. Bugün ne Türkiye hazır, ne de Avrupa hazır. Bugünden aramıza bir demir perde kurmayalım. Sonra bunu aşmak daha güç olur. Zamana bırakalım. Sadece müzakerelerin devamını sağlayalım. Müzakereler sürsün, 6-7 yıl sonraki duruma göre tartışmayı açalım...
Son derece doğru bir saptama... Ancak ne olursa olsun, sürekli şekilde Türkiye’yi almayacağız? denilen bir ortamda, müzakere sürdürmenin zorluğu da ortada...
Bu arada, Sarkozy’nin kampından Yakında Türkiye konusunda yeni bir strateji oluşturulacak. Cumhurbaşkanı kendini çıkmaz sokaktan kurtarmak için, çifte hedefli yeni bir söylem geliştirecek? şeklinde sözler de duydum.
Şu kadarını bilmekte yarar var ki, Sarkozy’nin katı tutumu Paris’i köşeye sıkıştırıyor. Onlar da bir çıkış yolu arıyorlar.
Sabır gerekiyor. O da, bizim dünyamızda en az bulunan kalitelerden biri...
KOCAMAN İSİMLER
3 GÜN NASIL YAŞADI?
Kahvaltınızı, Hollanda Kraliçesi, öğle yemeğinizi, IMF Direktörü veya Dünya Bankası Başkanı ile yemek... Akşamüstü içkisini Avusturya Başbakanı, Yunan Ekonomi Bakanı ile son gelişmeleri paylaşarak içmek... Akşam yemeğinde, Dr. Kissinger’dan İran ve Irak’ta neler olabileceğini dinlemek... Kahve arasında, Holbrooke’un Kuzey Irak konusundaki saptamalarını paylaşmak... Yunan Ekonomi Bakanı, İsveç Dışişleri Bakanı veya Sarkozy’nin bağdanışmanı Barnier ile Avrupa Birliği’nin Türkiye’ye bakışını tartışmak...
Sanıyorum, bu konulara meraklı kişileri hayran bırakacak başka hiçbir şey olamaz... Üçüncü gün sonunda zaten dost oluyorsunuz ve ilk isimle birbirinizi çağırmaya bağlıyorsunuz.
Benim en çok dikkatimi çeken nokta, kraliçeler, başbakanlar, bakanlar ve diğer ünlülerin profesyonellikleri, toplantıları ciddiye alışlarıydı. Tek bir oturumu kaçıran olmadı. 85 yağındaki Kissinger’dan, Hollanda Kraliçesi’ne, Avusturya Başbakanı’ndan, Avrupa Bankası Başkanı ve IMF Direktörü’ne kadar herkes, sabah 08:00’de salona girdiler, aynı otobüslere binip davetlere gittiler. Ne valiz taşıyıcılar, ne sekreter.
Ali Babacan da, herkes gibi tek başına kendine ayrılan yerde oturdu ve tüm konuşmaları dinledi. Gerektiğinde müdahale etti. Hiçbir oturumu kaçırmadı. Onun da etrafında ne koruma, ne de dosya taşıyıcıları vardı. Performansı çok beğenildi.
İster Başbakan veya Kraliçe olsun, verilen sürenin dışına kimse çıkmadı. Konuşmalar 1 ile 5 dakika arasını aşmadı. Üstelik kimse de itiraz etmedi.
Eğlenceli bir konferans değildi. Dolmabahçe Sarayı’nda, Abdullah Gül’ün nefis daveti ve 3 saatlik bir boğaz turu dışında, boş bir an yoktu. İnsanlar, ırgat gibi çalıştılar. Herkes konuştu, katkıda bulundu veya soru sordu.
Ciddiyeti, çalışma temposunu ve paylaşılan bilgilerin kalitesini gördükten sonra, Bilderberg?in neden bu kadar üst düzey bir katılım çektiğini ve neden böylesine merak edildiğini daha iyi anladım.
BU BAŞARININ İKİ MİMARI VARDI...
Bilderberg Konferansı’nın İstanbul’da yapılması ve böylesine başarılı olmasının iki sahibi var. Biri konferansın lokomotifi olan Victor? Holberstadt. Ancak herkesin teşekkür ettiği isim Mustafa Koç idi. Koç, Türkiye’ye inanılmaz bir hizmet yaptı. Dünya’nın en önemli insanlarının saatlerce Türkiye’yi konuşmalarını sağladı.
Daha da önemlisi, tüm kaynaklarını harekete geçirip, Bilderberg konuklarına unutulmaz bir üç gün yaşattı. Herkes aynı görüşteydi: Bu üç günü unutmayacağız?.
Davetlilerin havaalanına inişlerinden, geri dönüşlerine kadar SETUR’un olağanüstü organizasyonu, Dışişleri Bakanı Gül’ün Dolmabahçe Sarayı’nın o şahane tören salonunda verdiği ve mehtap altında, müziği ve dervişleriyle rüya gibi davet gerçekten unutulamaz.
Her şey nefisti...
Bu yazılara cnnturk.com'dan da erişebilirsiniz.
Aynı dosyadan
- Cemaat, Ak Parti'den Desteğini Çekemez...Son aylarda Gülen Hareketi ile Ak Parti ilişkilerindeki gerilimden söz ediliyor. Kimine göre, görüş ayrılıkları öyle…
- Alper Görmüş koskoca iki cilt kitap yazmış. Okudukça yüzüm kızardı...Alper Görmüş koskoca iki cilt kitap yazmış. Okudukça yüzüm kızardı, zira yazdıklarının büyük bir bölümünde haklıydı.…
- Pkk İle Sert Bir Savaş Dönemine Giriliyor...Türkiye Cumhuriyeti Devleti, PKK terörüyle mücadele konusunda yepyeni bir yaklaşım hazırlıyor. Ancak tahminim…
- Cumhurbaşkanı İle Başbakan Arasında Ne Fark Var?* Cumhurbaşkanının Meclis açılığındaki konuşması, Başbakan'ın Kongre konuşmasından farklıydı. Biri damardan siyaset…
- Öcalan...Öcalan, 10 yıldır İmralı'da yatıyor. Yakalandığı günlerdeki genel kanı, "Tamam, artık bitti. Bundan böyle hiçbir şey…
- Öcalan Sıradan Bir Mahkum Değil Ki...* Neden bir türlü kabul edemiyoruz? Kürt sorunu ve Pkk terörünü çözecek muhatap olarak onu gördük. Bu ülkenin…