Biraz Cesaret, Biraz Özgüven
BİRAZ CESARET, BİRAZ ÖZGÜVEN BRÜKSEL Her ülke, yaşamının belirli bir anında önemli yol kavşaklarıyla karşılaşır. Bu an öylesine önemlidir ki, iyi kullanıldığı taktirde, kangrenleşmiş yaralar değilebilir, ülke’nin önünü kapayan engeller yıkılabilir, siyasetin çözemediği büyük sorunlar aşılabilir.
Böylesine tarihi fırsatları değerlendirebilmenin iki koşulu vardır. Biri, toplumun önemli bölümünün kendine güven duyması, diğeri de cesur bir lider veya lider grubuna sahip olunmasıdır.
Bunun farklı koşullarına rağmen bir örneği, De Gaulle’ün Fransa’yı? Cezayir batağından kurtarmasıdır... Karamanlis’in Yunanistan’ı Avrupa Birliğine, adeta sürükleyerek sokmasıdır... Schumann’ın ülkesini bir daha savaşa girmemesi ve Uluslararası camiadan dışlanmaması için Avrupa Birliğini kurmasıdır...
Türkiye şu sıralarda böyle bir yol kavğaşında bulunuyor.
Kıbrıs sorununu çözüp, önünü açabilecek veya elleri kolları bağlı şekilde yoluna devam edecek.
Toplumun önemli bir bölümünün kendine güveni var. BM Genel Sekreteri’nin ortaya koyduğu planın, ülkenin uzun vadeli çıkarlarına ters düşmediğine, Kıbrıs Türk toplumunun yok edilemeyeceğine inananlar çoğunlukta.
Çoğunluk, artık eskisi gibi, Kıbrıs’ı askeri açıdan değerlendirmiyor. Yeni bir Kıbrıs oluşturmak istendiğinin, bundan dolayı da farklı kıstaslarla değerlendirme yapılması gerektiğini biliyor.
“Yeni planda askerin rahat hareket edebileceği derinlik yok... Türk asker sayısı az.” diyenlere “Askere gerek kalmayacak ki. Her iki toplum da AB üyesi olacak” yanıtını veriyor.
“Güzelyurttaki su kaynaklarının yarısı gidiyor” diyenlere “Su olsun, narenciye bahçeleri olsun, ayrı ayrı kullanılmayacak, ortaklaşa paylaşılacak” yanıtını veriyor.
“20 yıl sonra, Türk toplumunun arasına 40 bin Rum girecek” diyenlere “ 20 yıl içinde Türk toplumu da zenginleşecek ve korkulacak bir şey kalmayacak” yanıtını veriyor.
Türk toplumu kendinden emin.
Geriye ikinci koşul, yani cesur bir liderlik kalıyor.
ERDOĞAN-GÜL İKİLİSİ CESARET EDEBİLECEK Mİ?
Kıbrıs sorunu ile ilgili, son derece temel bir yanıt vermemiz gerekiyor.
Türkiye, Kuzey Kıbrıs’ın üstüne mi oturmak, yoksa çözüm mü istiyor? Eski dğerlendirmeler, soğuk savaş döneminden kalma sloganlarla hareket etmek ve KKTC’yi bir vilayet gibi mi görmek, yoksa yeni bir düzene geçmeyi mi istiyor?
Çözümü yokuşa sürmek çok kolay.
Kofi Annan planındaki olumsuzlukları ön plana çıkarırsınız, olur biter. Statükoyu sürdürmüş, kendinizi sıkıntıya sokmamış, Kıbrıs sorununun giderek ağırlaşacak olan maddi ve manevi yükünü torunlarınızın sırtına yükleyip, kısa vadede liderliğinizi rahatlatırsınız.
Veya cesur davranır ve adımınızı atarsınız.
Bunun için ise, lider konumundaki kişilerin tutumları önemlidir.
Acaba, Tayyip Erdoğan- Abdullah Gül ikilisi bu cesareti gösterebilecekler mi? Turgut Özal gibi, uzun vadeli düşünebilecekler mi?
Sadece bu iki lider değil, acaba Genelkurmay Başkanı Özkök nasıl davranacak? Alışılmış eski değerlendirmelerle mi hareket edecek, yoksa Öduyumlarımız doğru ise- farklı mı davranacak?
ÇÖZÜME DİRENENLERİN SORUMLULUKLARI BÜYÜKTÜR Kıbrıs konusunda öyle bir noktaya geldik ki, Türkiye’nin ve Kıbrıs Türklerinin önemli bölümü çözümden yana olduklarını gösterdi. İnsanların ümitleri kabardı. Yeni bir sayfa açmanın, yeni bir başlangıç yapmanın heyecanı kasırga gibi esiyor.
Buna karşılık, statükonun devamından yana olanların karamsarlıkları var. Varsayımlara dayanan felaket senaryolarıyla ortaya çıkıyorlar. Bu plan ile çözüm olduğu taktirde, neredeyse Türkiye’nin çökeceğini ileri sürüyorlar.
Veremedikleri tek yanıt, 12 Aralık tarihinden sonra Kıbrıs’ın nasıl korunacağı, Türk toplumunun nasıl ayakta tutulacağıdır. 40 yıldır başarılamayan bir işin bu defa nasıl başarılacağıdır.
Ben her görüşe saygı duyarım.
Ancak çözümsüzlükten yana olanların bilmeleri gereken en önemli nokta, tutumlarıyla büyük bir sorumluluk altına girdikleridir.
Toplumların nabzını iyi tutmaları, son kararlarını vermeden önce çok iyi düşünmeleri geremektedir. Sadece bizler değil, tüm gelecek kuşaklar için de karar vereceklerdir.
Herşeyini yenileyen, ekonomisini reform kıskacına sokan, eski liderlerini tasfiye eden bir toplumun, çözümsüzlüğü nasıl karşılayacağı iyi hesap edilmelidir. Artık “Girit örneği” verilerek, Vatan-Millet-Sakarya nutukları atılarak bu toplumu yatıştırmak imkansızdır.
Ya cesaretle hareket edilmeli veya neden çözüme direnildiği somut ve inandırıcı verilerle ortaya konmalıdır.
Bakalım, Tayyip Erdoğan’ın Kasımpağalılığı laftan mı ibaretmiş, yoksa gerçekten lider bir devlet adamı mıymış, göreceğiz...
Bu yazılara cnnturk.com'dan da erişebilirsiniz.
Aynı dosyadan
- Cemaat, Ak Parti'den Desteğini Çekemez...Son aylarda Gülen Hareketi ile Ak Parti ilişkilerindeki gerilimden söz ediliyor. Kimine göre, görüş ayrılıkları öyle…
- Alper Görmüş koskoca iki cilt kitap yazmış. Okudukça yüzüm kızardı...Alper Görmüş koskoca iki cilt kitap yazmış. Okudukça yüzüm kızardı, zira yazdıklarının büyük bir bölümünde haklıydı.…
- Pkk İle Sert Bir Savaş Dönemine Giriliyor...Türkiye Cumhuriyeti Devleti, PKK terörüyle mücadele konusunda yepyeni bir yaklaşım hazırlıyor. Ancak tahminim…
- Cumhurbaşkanı İle Başbakan Arasında Ne Fark Var?* Cumhurbaşkanının Meclis açılığındaki konuşması, Başbakan'ın Kongre konuşmasından farklıydı. Biri damardan siyaset…
- Öcalan...Öcalan, 10 yıldır İmralı'da yatıyor. Yakalandığı günlerdeki genel kanı, "Tamam, artık bitti. Bundan böyle hiçbir şey…
- Öcalan Sıradan Bir Mahkum Değil Ki...* Neden bir türlü kabul edemiyoruz? Kürt sorunu ve Pkk terörünü çözecek muhatap olarak onu gördük. Bu ülkenin…