Mehmet Ali Birand
 
“25 MADDEYİ DEĞİŞTİRİN YETER”
 
 

“25 MADDEYİ

DEĞİŞTİRİN YETER”


Belçika Başbakanı MANŞET programında öyle bir noktaya dikkat çekti ki, son derece pratik bir çözümü de beraberinde getirdi.


“AB Komisyonu raporunda yaklaşık 25-30 maddelik bir liste var. Komisyon, Türkiye’nin henüz tamamlayamadığı noktaları, somut örneklerle sıralamış. Bu listeyi teker teker ele alıp aksamaları düzeltin. 2004 Kasım raporuna birşey bırakmamış olursunuz. Komisyon da zorunlu olarak, Türkiye’nin Kopenhag  kriterlerine uyum sağladığı sonucuna varacak. Komisyon raporu böyle çıkarsa, biz üye ülkeler de yine zorunlu olarak Ankara’ya müzakere tarihi vereceğiz...”


İşte açık reçete, hem de çözüm formülü.


Bu alanda ilerleme sağlayacak bir Türkiye’nin Kıbrıs konusunda da eli güçlenecektir.


Üstelik bu saatten sonra başkaca çıkış yolumuzda yoktur...



YAKIŞ “İSTİLACI

OLURUZ” DEMİŞTİ...


Eski Dışişleri Bakanı Yaşar Yakış’ın kulakları çınlasın. Bakanlığı sırasında, Kıbrıs’ta 1 Mayıs 2004’e kadar bir çözüm bulunamadığı taktirde, Türkiye’nin güç duruma düşeceğini, Uluslararası alanda istilacı konumuna gireceğini söylemişti de, kıyametler kopmuştu.


Adamı yerden yere vurduk.


Oysa bugün bakıyoruz, Yakış’ın söylediklerini Verheugen tekrarlıyor. Hem de “bu özel bir uyarıdır” diyerek.


AB Komisyonu’nun bu uyarıyı yapmasının bir nedeni de Başbakan Erdoğan’ın sık sık “Kıbrıs ile AB arasında bir bağ yoktur. İkisi ayrı konulardır” demesi ve Kıbrıs’ta çözüm olmasa da, Türkiye’nin AB’den müzakere tarihi alabileceği izlenimini vermesidir.


Bu uyarıdan sonra, sanırım Erdoğan Kıbrıs işini daha da ciddiye alır. Kendi kendimizi soktuğumuz bu tuzaktan çıkmanın da tek yolu vardır. O da, Annan planında kozmetik 1-2 değişiklik elde edip, imzayı basmaktır.


Boş yere ne vakit harcayalım, ne de AB sürecini tehlikeye atalım. İşin olacağı budur...





BELÇİKA BAŞBAKANININ

UÇAĞINA DAVETLİ OLDUM, ANCAK (!)


Geçen Salı günü  başımdan çok hoş bir olay geçti. Sizlerle paylaşmak isterim. Üstelik bizim Başbakanlarımızla, Belçika Başbakanları arasındaki  “harcama” farkını göstermesi açısından da, son derece anlamlı.


Salı günü akşamüstü Brüksel’e hareket etmem gerekiyordu. Saat 14:30’da Belçika Başbakanı Guy Verhofstadt ile MANŞET programı için söyleşi yapacak ve hemen ardından da 18:15’te kalkan Lufthansa’nın Frankfurt uçağına gidecektim. Frankfurt’ta uzun süre bekleyecek, ardından da başka bir uçakla Brüksel’e geçecektim. Hesap ettim, direkt 3 saatlik yolu neredeyse 6 saatte alabilecektim. Pasaportum, biletim, valizim arabada hazırdı ancak yol gözümde büyüyordu.


İçime sıkıntı basmıştı.


14:30’da Başbakan ile buluştuk.


Kameralar hazırlanırken, oradan  buradan konuştuk ve sıkıntı içinde “bende bu akşam gidiyorum, ancak 6 saat sürecek “ dedim. “Vah, vah üzüldüm” demekle yetindi.


Söyleşinin kapanış bölümünde, veda edip hoşluk olsun diye “Kaçta hareket ediyorsunuz?”diye sorunca, bu defa Başbakan “Hadi gelin sizi de götüreyim. Uçağımda zaten boş yer var” demez mi?


Bundan daha güzel bir hediye verilemezdi.


Meğer Başbakan ile birlikte gelen, Belçika’daki Türk Büyükelçisi Erkan Yürür İstanbul’da kalınca  yer açılmış.


Söyleşinin bitmesiyle birlikte, özel kalemini çağırdı ve bende kendimi Belçika Başbakanını taşıyan konvoyun içinde buluverdim.


Önümüz arkamız eskortlarla çevrildi. Trafik durduruldu, İstanbul birbirine katıldı ve 15 dakikada havaalanına ulaştık.


Neden bu kadar aceleye gerek vardı?


Neden bütün trafiğin canına okunup, yangından mal kaçırır gibi Belçikalıları havaalanına  ulaştırdık, anlayamadım. Güvenlik deseniz, öyle bir tehlike yok. Belçikalıları vurmaya çalışan kim olabilir ki? Olsa olsa gösteriş olabilir.


Özetle 25 inci dakikada Belçika Başbakanının uçağının içindeydim.



BİR DE BİZİM

BAŞBAKANLARIN UÇAĞINI GÖRÜN


Belçika Hava Kuvvetlerine ait 145 ERJ tipi, 37 kişilik bir uçak. Başbakan’ın heyeti, 10 kadar gazeteci ve televizyoncu ile birkaç işadamı...


Daha önce Türk Başbakanlarının özel uçaklarıyla da çok uçmuşluğum var. Pek lükstür, pek ikram meraklısıyızdır. Önce aperatifler alınır, ardından yemekler yenir, içkiler içilir ve varacağınız yere yaklaşırken de kahveler gelir. Binbir gece masalları gibidir.


Eh, Belçika Başbakanının özel uçağına da böyle beklentilerle binmekte hakkım yok mu?


Üstelik, öğlende yemek yiyemediğimden dolayı karnım da fena halde açtı. Büyük ümitlerle beklerken, baktım içki servisi başladı.


Aa birde  ne göreyim...


Koskoca serviste sadece portakal suyu, kola ve Ice tea(!)


Kendi kendime “Adamlar alkol sevmiyorlarmış” dedim ve beklemeye başladım. Yemek gelsin de, karnımı doyurayım.


Neresinden bakarsanız bakın, yine de 3 saatlik bir uçuş...


İnanır mısınız, ne yemek geldi, ne sandviç... THY’da bile kuru bir sandviç verirler.


Hayır... Devlet uçağında  masraf yapılmazmış...


Belçika Türkiye’den defalarca zengin bir ülke. Ancak ikram, özellikle de devlet kesesinden yemeğe gelince iş değişiyor. Susayanlara su dağıtılıyor, o kadar. İsteyen yemeğini yiyip gelsin, deniyor.


Aklıma bizim, devlet kesesinden hacıağalık eden devlet adamlarımız geldi... Hepsinin kulaklarını çınlattım...


BAŞBAKAN BASININ

YANINA DAHİ UĞRAMADI


Başbakanlık gezilerinin farkı bu kadarıyla da kalmıyor. Seyahatin sonuna kadar, Belçika  Başbakanını bekledim.


Öyle olmaz mı?


Öndeki kabininden çıkıp arkaya gelinir. Hemen etrafını saran gazetecilerin arasına girilir. Burnuna dayanan teyplere ve TV kameralarına, gerçekleştirilen gezi sırasındaki büyük kazanımlar anlatılır. Haklı davaların nasıl savunulduğu, ev sahiplerinin  Başbakanın kişiliğine nasıl hayran kaldıkları, ballandıra ballandıra hikaye edilir. Zafer dolu bir seferin bilançosu yapılır.


Yoo, bu adam yerinden bile kıpırdamadı. Yol boyunca yanındakilerle çalıştı.


“Neden?” diye sordum.


“Dönüşte kabine toplantısı var. Oraya gidecek. Zaman harcayacak vakti yok” yanıtını aldım.


“Ama burası gazeteci dolu. Onlarla konuşması daha iyi değil mi?”


“Hayır, gazetecilere sözcüler yeterince bilgi verdiler. Üstelik, Başbakanlar ne kadar çok konuşurlarsa o kadar fazla hata yaparlar. Onun için fazla konuşturmayız...” 


Belçika Başbakanına üzüldüm doğrusu.


Aç karnına çalıştırıyorlar.


Neredeyse elinde sefertası ile resmi geziye çıkacak. Yardımcısı hiç oralı olmadı. “Merak etmeyin, İstanbul’daki DEİK toplantısında yeterince yemek yemişti. Biz Başbakanımızı aç bırakmayız” demekle yetindi.


Aklıma yine, bizim bol kepçe konuşan, konuşmaktan düşünmeye vakit bulamayan bazı siyasilerimiz geldi.


Yine kulaklarını çınlattım.


Beni Brüksel’e kısa yoldan getirdiği için Başbakana çok teşekkür ettim, ancak havaalanına inerken miğdem gurulduyordu.(!)


ZAVALLIYI KİMSELER

KARŞILAMADI


En son şoku Brüksel havaalanında yaşadım. 


Ben alışmışım, Başbakanlarla seyahatin en heyecanlı, aynı zamanda en maganda dönüşlerine. Ankara veya İstanbul olmuş hiç farketmez.


Alana inerken dahi (daha havaalanındayken) kimse  yerine oturmaz. Zaten herkesin ağzında birer sigara ile fosur fosur duman üretilir. Başbakanın uçağındayız ya, hosteslere meydan okumak, disipline girmemek, hoşumuza gider. İnişte önce herkes birbiriyle öpüşür. Tanıdık tanımadık, dost veya yabancı farketmez.


Ardından uçak durup kapılar açılınca bir kıyamettir kopar. Aman allah, aklı olan kaçsın.


Alanda toplanmış yüzlerce el öpücü sıraya girmiş, yılışık gülcük, yalancı bir özlemle Başbakanı vıcık vıcık öperek, adeta boğarlar. Zaten adam o kalabalığın içinde kaybolur gider.


Bunlara alışmış bir gazeteci olarak, Belçika Başbakanına çok acıdım.


Zavallıcık, Brüksel  askeri havaalanına indirildi. Hangarların önünde durduk. Uçağın kapısına iki araba yanaştı. Başbakan bize dönüp el salladı, selam verdi ve binip gitti.


Ne eskort, ne koruma, ne alkış, ne partili...


Başbakanın arabası İstanbul’daki eskortlu gidişinin aksine Brüksel’in normal trafiğine girdi. Kırmızı ışıkta durdu. Arkasından bağlılığını göstermek için yetişmeye çalışan partililer de yoktu.


Aklıma bu defa bizim maganda tayfası geldi... Bu defa onların kulaklarını çınlattım.


Gece Belçika Başbakanının bu garipliğini düşünüp (!),  adama bir üzüldüm bir üzüldüm. Allah insanı Avrupalı Başbakan yapmasın... Yine ne varsa bizde var.







Bu yazılara cnnturk.com'dan da erişebilirsiniz.
 
 
BU KATEGORİDEKİ EN ÇOK OKUNAN 25 YAZI
- Yiyin efendiler...
- BUGÜN HEM POLİS, HEM PKK SINAVDAN GEÇECEK
- MHP'nin Türkiye'ye verdiği büyük zarar
- Artık, birbirimize yalan söylemeyelim...
- Türkiye yıllardır AB’nin vize uygulamasına itiraz edip durur. 1974’te Almanya’nın başlattığı ve 36 yıldır sürdürülen vize anlayışı çoktan değişti.
- Cemaat, efsaneleşen gücü’nün esiri oluyor…
- MİLLİ GÖRÜŞ, GÜLEN’İ GÖLGELEDİ…
- 12 EYLÜL BELGESELİ BAŞLIYOR…
- 32.Gün ile birlikte büyüdük... Göz açıp kapayana kadar geçmiş. Daha dün Ali Kırca...
- KAVGA BEKLENİYORDU, TAM AKSİ ÇIKTI...
- BİZ NEDEN KIZIYORUZ, ASIL SARKOZY UTANSIN...
- ERDOĞAN’IN AMACI BATI’YA SIRT DÖNMEK DEĞİL...
- CNN TÜRK’ÜN GİZLİ KAHRAMANLARINI TANIYIN…
- Yahudi aleyhtarlığını kışkırtıyoruz…
- Emekli Albay Arif Doğan öyle sözler söylüyor...
- Avrupa, Anayasa değişikliğini yetersiz ancak olumlu görüyor
- 1'inci köprüye karşıydım, bugün ise destekliyorum...
- Ermeniler, bize muhtaç olacak kadar fakir değil…(3)
- ERDOĞAN VE İHH KAZANDI, KAYBEDENLER İSE...
- Yine Ermeni çalışıyor, yine Türk seyrediyor...
- Ermeniler Türkiye'yi, alkışçılara şikayet edecek (2)
- ERDOĞAN, DOĞRUSUNU YAPIYOR...
- Genelkurmay sivile açılıyor
- Sevgili Dostlar,
- Artık PKK’dan çok, genç Kürtler korkutuyor…